Kraken: breekijzer in een ruimtelijk conflict

 
FA_Kraken1.jpg

In de wereldgeschiedenis is het wederrechtelijk in gebruik nemen van zowel land als vastgoed dan ook vaak hardhandig de kop in gedrukt. In The Autonomous City. A History of Urban Squatting neemt Alexander Vasudevan, associate professor Geography and the Environment aan de universiteit van  Oxford, de lezer mee naar verschillende grote steden in West-Europa en Noord-Amerika.

Aangezien deze historische ‘krakers’ vaak niet diegenen waren die tevens aan geschiedschrijving deden, is er eigenlijk weinig bekend over vroege vormen van kraken. Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam hier verandering in. Zeker toen vanaf de jaren 70 de verloedering van de Westerse binnensteden verder doorzette en een mondige, naoorlogse generatie op zoek gingen naar een eigen huis, werd kraken op veel plekken een coherente beweging die zichzelf ook als zodanig afficheerde, en documenteerde. Deze kraakbewegingen ontwikkelden in korte tijd een duidelijke politieke identiteit met een dito kijk op de stad. In reactie op de rigiditeit van de modernistische, top-down georganiseerde wederopbouw, en in een later stadium op de suburbane uitleglocaties, bloeide onder krakers ideeën over het eigenhandig maar gezamenlijk organiseren, vormgeven, delen, vrijer en speelser maken van de stedelijke ruimte.

Kopenhafen

In zijn boek The Autonomous City. A History of Urban Squatting neemt van Alexander Vasudevan, associate professor Geography and the Environment aan de universiteit van  Oxford, de lezer mee naar verschillende grote steden in West-Europa en Noord-Amerika. Aan de hand van beschrijvingen van case studies laat Vasudevan zien hoe in elke stad op uiteenlopende manieren de kiemen werden gelegd voor wat in veel gevallen sterke kraakbewegingen zouden worden. Zo wordt het voorstel voor het Witte Huizenplan van de Provo’s als een vroege aanzet voor het Amsterdamse kraken genoemd, terwijl in Kopenhagen een publicatie in het alternatieve nieuwsblad Hovedbladet als beginpunt wordt gezien. In dit artikel worden mensen uitgenodigd om een ‘verboden stad’ nabij het centrum te komen verkennen, omdat hier “het raamwerk voor een alternatieve stad al aanwezig is, dat door gezamenlijke experimenten verder opgebouwd zal kunnen worden.” Deze ‘verboden stad’ waren in werkelijkheid militaire barakken die inderdaad in de jaren daarna snel uitgroeiden tot de vrijplaats Christiania.


 
LivreLionel LhoirCulture